λιμουζίνες μυθολογία, λιμουζίνες ελληνική μυθολογία, λιμουζίνες ελληνική μυθολογία, limus, limus μυθολογία, limus ελληνικής μυθολογίας

Στην ελληνική μυθολογία, ήταν η θεά της Λιμουζίνες πείνα (ή Limus). Αμφισβητήθηκε από τη Δήμητρα, θεά της συγκομιδής σιτηρών και με τις οποίες ο Οβίδιος έγραψε Λιμουζίνες θα μπορούσε ποτέ να ανταποκριθεί, και ο Πλούτωνας, θεός του πλούτου και της γενναιοδωρίας των πλουσίων harvests.Hesiod προσδιορίζει τη Θεογονία του ως τη θυγατέρα της Έριδος και Πόνος αδελφή της, ΛΕΤΕ, φύκια, Hysminai το Makha, η Phonoi το Androktasiai το Neiker το Pseudologoi την Amphilogiai έφαγε και Horkos Dysnomia.

Στις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, Λιμουζίνες λέγεται ότι το σπίτι του σε μια αλάνα της δέσμευσης και της σκοτεινής στο βάθος των Σκυθών, όπου η γη είναι άγονη και τίποτα δεν μεγαλώνει. Δήμητρα αναζητά βοήθεια από την πλευρά του είναι ότι μετά την οργή ​​και για το βασιλιά της Θεσσαλίας Ερυσίχθων που ισοπέδωσε ένα δάσος που ήταν ιερό της θεάς. Μέσω oread μιας νύμφης (καθώς οι δύο δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο πρόσωπο), Λιμουζίνα προσφέρει κατάρα Δήμητρα Ερυσίχθων ποτέ δεν τελειώνει με την πείνα.

Λιμουζίνα εντολές Δήμητρα Σπίτι Ερυσίχθων καταφτάνει τα μεσάνυχτα, τυλίγει το βασιλιά στην αγκαλιά του και αναπνέει γι ‘αυτόν, γεμίζοντας το στόμα και το λαιμό του και τους πνεύμονες, και η επιθυμία στις φλέβες του άδειο κενό. “Μετά από Ερυσίχθων γεμίζει με ακόρεστη πείνα τελικά θα τον οδηγήσει να φάει μόνη της.

Στην Αινειάδα του Βιργίλιου, Λιμουζίνες περιλαμβάνει μια σειρά από οινοπνευματώδη ποτά και τέρατα λέγεται ότι είναι το στόμα του Κάτω Κόσμου. Σενέκας Young γράφει ότι “έχασε ένα σαγόνι, το οποίο Κωκυτός, ποτάμι Underworld προσφυγών.

Pegasos, pegasus, greek myth, zeus, mytholohy horse

ΠΗΓΑΣΟΣ (ή Πήγασος) ήταν αθάνατη, φτερωτό άλογο το οποίο ξεπήδησε εμπρός από το λαιμό της Μέδουσας όταν ήταν αποκεφαλίστηκε από τον ήρωα Περσέα. Πήγασος ήταν εξημέρωσε με Βελλεροφόντης, ένας Κορίνθιος ήρωας, ο οποίος τον οδήγησε στη μάχη κατά της φωτιάς-αναπνοή Khimaira. Αργότερα, μετά τον ήρωα προσπάθησε να πετάξει στον ουρανό, οι θεοί προκάλεσε το άλογο να αντιστρέψουμε, ρίχνοντας τον πίσω κάτω στη γη. Πήγασος συνέχισε την πτέρυγα τον τρόπο του στον ουρανό, όπου πήρε μια θέση στο στάβλο του Δία.

Το άλογο ήταν και τοποθετήθηκε ανάμεσα στα αστέρια σαν αστερισμός, του οποίου αυξάνεται σημάδεψε την άφιξη των θερμότερων μηνών της άνοιξης και τις εποχιακές βροχοπτώσεις. Ως εκ τούτου ήταν συχνά ονομάζεται κεραυνός-κομιστή του Δία. Στον αστερισμό μύθους, Πήγασος («ξεφυτρώνουν Forth”) μπορεί να αντιπροσωπεύει την ανθοφορία της άνοιξης, ενώ Khimaira (“Φρόστι Air”;) (ίσως και του χειμώνα αυξάνεται Αιγόκερω) ήταν το κρύο ψύχρα του χειμώνα.

- Στην ελληνική μυθολογία, Πήγασος είναι το φτερωτό άλογο που ήταν ο πατέρας από τον Ποσειδώνα με την Μέδουσα. Όταν το κεφάλι της ήταν κομμένα από την ελληνική ήρωα Περσέα, το άλογο ξεπήδησε εμπρός από το σώμα της εγκύου. Του καλπάζει δημιούργησε την πολύ Ιπποκρήνη σχετικά με την Ελικών (ένα βουνό στην Βοιωτία).

Όταν το άλογο ήταν πίνοντας από το πηγάδι Pirene στην Acrocotinth, φρούριο Βελλεροφόντης, ο Κορινθιακός ήρωας ήταν σε θέση να συλλάβει το άλογο, χρησιμοποιώντας ένα χρυσό χαλινάρι, δώρο από την Αθηνά. Οι θεοί του έδωσαν στη συνέχεια Πήγασος θανάτωσης των Chimera τέρας, αλλά όταν προσπάθησε να τοποθετήσετε το άλογο που τον έριξε από και ανήλθε στους ουρανούς, όπου έγινε ένας αστερισμός (βόρεια της εκλειπτικής).

Σε μια άλλη εκδοχή, Βελλεροφόντης σκότωσε τη Χίμαιρα, ενώ ιππασία σε Πήγασο, και όταν αργότερα προσπάθησε να οδηγούν στην κορυφή του Ολύμπου, ο Δίας έστειλε μια αλογόμυγα να τσιμπήσει το άλογο, και το πέταξε Βελλεροφόντης από την πλάτη του.

greek mythologhy, greek gods, zeus, pegasos, pegasus

Υποθέσεις έχουν προταθεί όσον αφορά τη σχέση της με τις Μούσες, οι θεοί Αθηνά, ο Ποσειδώνας, ο Δίας, ο Απόλλωνας και τον ήρωα Περσέα.

Ο συμβολισμός του Πήγασου ποικίλλει ανάλογα με το χρόνο. Σύμβολο της σοφίας και ιδιαίτερα της φήμης από το Μεσαίωνα μέχρι την Αναγέννηση, έγινε ένα σύμβολο της ποίησης και ο δημιουργός των πηγών στις οποίες οι ποιητές έρχονται να εμπνευστεί, κυρίως στον 19ο αιώνα. Πήγασος είναι το θέμα του μια πολύ πλούσια εικονογραφία, ιδίως μέσω της αρχαίας ελληνικής κεραμικής και ζωγραφικής και γλυπτά της Αναγέννησης. Προσωποποίηση του νερού, ηλιακό μύθο, ή σαμάνος mount, Καρλ Γιουνγκ και οι οπαδοί του έχουν δει στην Πήγασος μια βαθιά συμβολική απόκρυφα σε σχέση με την πνευματική ενέργεια που επιτρέπει την πρόσβαση στο βασίλειο των θεών του Ολύμπου. – Source